در روزهای اخیر به هر دلیلی که حدس های زیادی زده شده و می شود، تتلو دیپورت شد و در روزهای گذشته انواع کارشناسان نامحترم و از بازیگران آفتاب پرست تا راننده تاکسی های همه چیزدان نظرات مختلفی دادند. اینکه تتلو قربانی افراو و خط فکری آنها است یا قربانی منش جامعه ی بیمار یا هر چیز دیگر. عده ای در مورد طرفدارانش حرف زدند. فن های زیادی که حتی از فحش شنیدن از او ناراحت نمی شوند و...القصه باید گفت آقا یا خانم اگر فن زیاد داره دلیل بر خوب بودنش نیست. باید دید شماها(مسئولین) چه کم کاری هایی داشتید در سالهای گذشته که نسل زد اینگونه تربیت شده است. فارغ از اینکه هنرمندان واقعی و شایسته در کشور مورد ظلم و اجحاف قرار می گیرند اما داستان این آدم روانی و فاسد فرق می کند. شما در آزادترین کشورهای دنیا هم هنرمندی نمیبینید که اینقدر مرزهای اخلاقی را زیر پا گذاشته باشد. جمله ی آزادی با فساد و خریت فرق می کند در مورد تتلو خیلی صادق است.

در کرانه ی بی انتهای هستی و با کمال غایت گرای انسان در فتح آسمانها این سئوال هنوز جوابی به خود نمی بیند، که آیا براستی ما انسانها غایت مخلوقات هستیم یا نه! در شرح این سئوال بقدری توضیح و تفسیر است که در جواب آن. آیا اصلا مخلوقی به غیر ما در کیهان وجو دارد و آیا آن مخلوق ها با شعور هستن! شرح و تفسیر این موضوع بسیار مشروح است و هر قدر بر شرح آن اضافه شود هیچ جواب شفافی نخواهیم یافت. اما مشاهده نوع و کیفیت زندگی و زیست انسان می تواند عیاری برای برآورد کلی این موضوع برای ما ایجاد کند. انواع بیماریها، عمر محدود و البته شاید کوتاه، عدم توان در ایجاد نظم و صلح مطلوب جهان و بسیاری دیگر از شرور طبیعی و انسان ساخت ما را در تصور یک کلیت مناسبی راهنمایی می کند. همانطور که گفته شد شاید تا سالهای بسیاری انسان نتواند جوابی برای این موضوع پیدا کند اما برآوردی از وضعیت فعلی روشن کننده کلیتی از جواب می باشد. شاید انسان تا موجودات فرازمینی رو کشف و مشاهده نکند هیچگاه جواب شفافی برای این سئوال پیدا نخواهد کرد.

همه ی ما با واژه ای پرکاربردی به نام ادامه دادن آشنا هستیم. واژه ای که یقیناً خیلی بار معنایی بیشتری از یک واژه ی ساده دارد. نیز در حیطه های مختلفی کاربرد داشته و فراوان به آن رجوع می شود. اینکه کسی چطور ادامه می دهد مهم است. کیفیت و کمیت ادامه دادن به اندازه ی تمامی آدمهای کره ی زمین می تواند باشد. این واژه ارتباط فراگیری با کیفیت زندگی هر کسی و مسائل مربوط به اثر شر طبیعی و جبر و اختیار در زندگی دارد. در زندگی ما انسانها رازها و مسائلی وجود دارد که هیچ وقت نخواهیم توانست به جواب آنها برسیم و نه کسی ما را درک خواهد کرد و نه ما کسی را درک خواهیم کرد(بصورت خوب و کامل).

تجربه بنده از این پماد تجربه ی خوبی بود. یک پماد خردلی رنگ و تا حدودی شفاف که پایه ی طبیعی دارد. برای زخم های کاربرد دارد(نه سوختگی ها). برای زخم های قدیمی و طول کشیده یا زخم و ترک های پا و بعضاً حتی بهبود زخم های دیابتی خیلی خوبه. برای سوختگی ها همچنان از زینک اکساید استفاده کنید.

وقتی یک نظر یا عقیده بدون مطالعه و تحقیق کافی باشد می شود "آبدوغ خیاری". این نظرات و عقاید به خاطر عدم ثبات ساختاری به همان صورت که به وجود می آیند به همان صورت هم از بین می روند. اما برعکس کسانی که نظرات و عقاید خود را با تحقیق و مطالعه بدست آورده یا تقویت کرده اند به این راحتی از مواضع خود عقب نشینی نخواهند کرد. نهایتاً سعی کنیم آبدوغ خیاری نباشیم...

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرایار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرانوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح توییسینه مشروح تویی بر در اسرار مرانور تویی سور تویی دولت منصور توییمرغ که طور تویی خسته به منقار مراقطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر توییقند تویی زهر تویی بیش میازار مراحجره خورشید تویی خانه ناهید توییروضهٔ امید تویی راه ده ای یار مراروز تویی روزه تویی حاصل دریوزه توییآب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرادانه تویی دام تویی باده تویی جام توییپخته تویی خام تویی خام بمگذار مرااین تن اگر کم تندی راه دلم کم زندیراه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا

مردان خدا پردهٔ پندار دریدندیعنی همه جا غیر خدا یار ندیدندهر دست که دادند از آن دست گرفتندهر نکته که گفتند همان نکته شنیدندیک طایفه را بهر مکافات سرشتندیک سلسله را بهر ملاقات گزیدندیک فرقه به عشرت در کاشانه گشادندیک زمره به حسرت سر انگشت گزیدندجمعی به در پیر خرابات خرابندقومی به بر شیخ مناجات مریدندیک جمع نکوشیده رسیدند به مقصدیک قوم دویدند و به مقصد نرسیدندفریاد که در رهگذر آدم خاکیبس دانه فشاندند و بسی دام تنیدندهمت طلب از باطن پیران سحرخیززیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدندزنهار مزن دست به دامان گروهیکز حق ببریدند و به باطل گرویدندچون خلق درآیند به بازار حقیقتترسم نفروشند متاعی که خریدندکوتاه نظر غافل از آن سرو بلند استکاین جامه به اندازهٔ هر کس نبریدندمرغان نظرباز سبکسیر فروغیاز دام گه خاک بر افلاک پریدند

در هوايت بی قرارم روز و شبسر ز پايت برندارم روز و شب روز و شب را همچو خود مجنون کنمروز و شب را کی گذارم روز و شب جان و دل از عاشقان می خواستندجان و دل را می سپارم روز و شب تا نيابم آن چه در مغز منستيک زمانی سر نخارم روز و شب تا که عشقت مطربی آغاز کردگاه چنگم گاه تارم روز و شب می زنی تو زخمه و بر می رودتا به گردون زير و زارم روز و شب ساقيی کردی بشر را چل صبوحزان خمير اندر خمارم روز و شب ای مهار عاشقان در دست تودر ميان اين قطارم روز و شب می کشم مستانه بارت بی خبرهمچو اشتر زير بارم روز و شب تا بنگشايی به قندت روزه امتا قيامت روزه دارم روز و شب چون ز خوان فضل روزه بشکنمعيد باشد روزگارم روز و شب جان روز و جان شب ای جان توانتظارم انتظارم روز و شب تا به سالی نيستم موقوف عيدبا مه تو عيدوارم روز و شب زان شبی که وعده کردی روز بعدروز و شب را می شمارم روز و شب بس که کشت مهر جانم تشنه استز ابر ديده اشکبارم روز و شب